Georgia's blog

Εις το επανιδείν

leave a comment »

Δεν ξέρεις να σ΄αρέσει

ν’ αγγίζω τους φόβους σου

Δεν ξέρεις ν’ ακροβατείς όπως εγώ

σε λεπτές ισορροπίες

Ν’ αφήνεις το σώμα σου να πέφτει στο κενό

και να το σώζεις με την ψυχή σου

 

Ξέρεις τι γεύση έχει

μια ανάμνηση που δεν έζησες ποτέ;

Τι χρώμα τα φιλιά που δεν ήπιες;

Δε σε στοιχειώνει η ανάσα

χαμένων βογκητών,

το θρόισμα μιας φούστας

που ποτέ δε σήκωσες;

 

Φεύγω, λοιπόν, για να σ’ αφήσω να κυνηγάς

τη νοσταλγία για στιγμές ανύπαρκτες

Κι όταν ξανάρθω και για πόνο μιλάς,

το γέλιο της νύχτας ίσως ξυπνήσει

μέσα σου τις Ερινύες…

 

©Γεωργία Παντελή 2001

‘Ανθολογία νεαρών ποιημάτων’, εκδόσεις Ροές, Αθήνα 2003

Advertisements

Written by Georgia

December 1, 2010 at 15:33

Posted in Poetry

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: